KWALIFIKACJA ROL10 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 21.
Ze względów ochrony środowiska maksymalna roczna dawka nawozu naturalnego w postaci gnojowicy o zawartości azotu 5,6 kg/m3 stosowana na 1 ha użytków rolnych nie powinna przekraczać
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Limit azotu z nawozów naturalnych przelicza się na objętość gnojowicy przez podzielenie dopuszczalnej ilości N na 1 ha przez zawartość N w 1 m3. Przy 5,6 kg N/m3 otrzymuje się ok. 30,36 m3/ha, więc aby nie przekroczyć limitu, wybiera się 30 m3.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu podano zawartość azotu w gnojowicy: 5,6 kg N w 1 m3. Celem jest wyznaczenie maksymalnej rocznej dawki (m3/ha), która nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnej ilości azotu wnoszonej z nawozem naturalnym na 1 ha użytków rolnych.

Rozumowanie opiera się na przeliczeniu "ile metrów sześciennych gnojowicy odpowiada dopuszczalnej masie azotu na hektar". Stosuje się zależność:

dawka gnojowicy [m3/ha] = dopuszczalna ilość N [kg/ha] / zawartość N w gnojowicy [kg/m3]

Po podstawieniu wartości otrzymuje się wynik około 30,36 m3/ha. Ponieważ w pytaniu jest sformułowanie "nie powinna przekraczać", w praktyce i na egzaminie należy przyjąć wartość, która na pewno nie przekroczy limitu. Dlatego prawidłowy wybór to "30 m3" (zaokrąglenie w dół).

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

  • "20 m3" – to dawka bezpiecznie niższa od maksymalnej, ale pytanie dotyczy wartości granicznej (maksymalnej), więc jest zbyt mała.
  • "40 m3" – taka objętość przy 5,6 kg N/m3 wnosiłaby znacznie więcej azotu na hektar, czyli prowadziłaby do przekroczenia dopuszczalnej rocznej dawki.
  • "50 m3" – analogicznie jak wyżej: jeszcze większy nadmiar azotu, większe ryzyko strat i zanieczyszczeń.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę na warunek typu maksymalnie, nie przekraczać, co najmniej. Taki warunek decyduje, czy wynik należy zaokrąglić w górę czy w dół. W zadaniach środowiskowych zwykle kluczowe jest, aby limitu nie przekroczyć.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się przeliczenie: m3/ha = limit N (kg/ha) / zawartość N (kg/m3). Najpierw ustalasz dopuszczalną roczną ilość azotu z nawozów naturalnych na 1 ha, potem dzielisz ją przez stężenie azotu w gnojowicy. Na końcu uwzględniasz warunek "nie przekraczać", więc zwykle zaokrąglasz w dół.
Bo sformułowania typu "maksymalna dawka" i "nie powinna przekraczać" oznaczają, że wynik ma być wartością bezpieczną graniczną. Jeśli wyjdzie np. 30,36 m3/ha, zaokrąglenie w górę mogłoby przekroczyć limit azotu. Na egzaminie najczęściej wybiera się wtedy pełną wartość w dół.
To informacja o zawartości azotu w jednostce objętości. Oznacza, że w 1 m3 gnojowicy znajduje się 5,6 kg azotu. Dzięki temu można przeliczyć, ile m3 gnojowicy odpowiada określonej dawce azotu na hektar. To typowy parametr używany w planowaniu nawożenia.
Ograniczenia stosuje się przy planowaniu nawożenia na użytkach rolnych, zwłaszcza gdy celem jest ochrona wód i gleby przed nadmiarem azotu. W praktyce uwzględnia się je w planach nawożenia, w ewidencji zabiegów oraz przy wywozie gnojowicy z budynków inwentarskich na pola, aby nie przekraczać dopuszczalnych rocznych dawek.
Nadmiar azotu z nawozów naturalnych może być wymywany z gleby do wód gruntowych i powierzchniowych, co sprzyja ich zanieczyszczeniu oraz eutrofizacji. Dodatkowo rosną straty składników pokarmowych, a efektywność nawożenia spada. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych często pojawia się motyw limitów i obliczeń dawek.
Najczęściej myli się jednostki (kg/ha z kg/m3), odwraca się działanie (dzieli 5,6 przez limit zamiast limit przez 5,6) albo ignoruje się warunek "nie przekraczać" i zaokrągla w górę. Częstym błędem jest też wybór "ładnej" liczby bez obliczeń, np. 40 lub 50, bo wydaje się typowa.
Tak. Sama zawartość azotu w gnojowicy (np. 5,6 kg/m3) nie wystarczy, bo nie mówi, ile azotu wolno wnieść na hektar w skali roku. Dopiero mając limit (kg N/ha/rok) możesz obliczyć maksymalną objętość gnojowicy. W testach jest to wiedza wymagana lub domyślna w kontekście ochrony środowiska.
Wystarczy pomnożyć objętość przez zawartość azotu: N (kg/ha) = 30 m3/ha × 5,6 kg/m3. Otrzymasz ilość azotu wniesioną na 1 ha w danym zabiegu/roku. Taki rachunek pomaga sprawdzić, czy planowana dawka mieści się w limicie i czy nie ma ryzyka przekroczenia dopuszczalnej wartości.
Takie obliczenia są przydatne przy układaniu planu nawożenia, ustalaniu ile wywieźć gnojowicy na konkretne pola, oraz przy prowadzeniu ewidencji zabiegów agrotechnicznych. Ułatwiają też decyzje, czy trzeba zwiększyć areał, zmienić technikę aplikacji lub ograniczyć wywóz na wrażliwe stanowiska, by spełnić wymagania środowiskowe.
Poćwicz schemat: limit (kg/ha) ↔ stężenie (kg/m3) ↔ dawka (m3/ha). Zrób kilka przykładów z różnymi stężeniami N i zwracaj uwagę na słowa "maksymalnie" i "nie przekraczać". Warto też umieć wykonać rachunek w obie strony: raz liczysz m3 z limitu, innym razem liczysz kg N z podanej dawki.
info

Statystycznie 36% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Limit azotu z nawozów naturalnych przelicza się na objętość gnojowicy przez podzielenie dopuszczalnej ilości N na 1 ha przez zawartość N w 1 m3."

Źródła:

  • Council Directive 91/676/EEC of 12 December 1991 concerning the protection of waters against pollution caused by nitrates from agricultural sources (OJ L 375, 31.12.1991)
  • European Commission, Nitrates Directive – policy overview and implementation information, https://environment.ec.europa.eu/topics/water/nitrates_en (accessed 2026-03-01)

Materiały:

  • Materiały szkolne z działu: nawożenie naturalne i mineralne oraz bilans składników
  • Instrukcje/poradniki doradztwa rolniczego dotyczące planów nawożenia i obliczeń dawek N
  • Publikacje o ochronie wód i gospodarowaniu azotem w rolnictwie (podstawy programu azotanowego)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego