W zadaniu podano zawartość azotu w gnojowicy: 5,6 kg N w 1 m3. Celem jest wyznaczenie maksymalnej rocznej dawki (m3/ha), która nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnej ilości azotu wnoszonej z nawozem naturalnym na 1 ha użytków rolnych.
Rozumowanie opiera się na przeliczeniu "ile metrów sześciennych gnojowicy odpowiada dopuszczalnej masie azotu na hektar". Stosuje się zależność:
dawka gnojowicy [m3/ha] = dopuszczalna ilość N [kg/ha] / zawartość N w gnojowicy [kg/m3]
Po podstawieniu wartości otrzymuje się wynik około 30,36 m3/ha. Ponieważ w pytaniu jest sformułowanie "nie powinna przekraczać", w praktyce i na egzaminie należy przyjąć wartość, która na pewno nie przekroczy limitu. Dlatego prawidłowy wybór to "30 m3" (zaokrąglenie w dół).
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "20 m3" – to dawka bezpiecznie niższa od maksymalnej, ale pytanie dotyczy wartości granicznej (maksymalnej), więc jest zbyt mała.
- "40 m3" – taka objętość przy 5,6 kg N/m3 wnosiłaby znacznie więcej azotu na hektar, czyli prowadziłaby do przekroczenia dopuszczalnej rocznej dawki.
- "50 m3" – analogicznie jak wyżej: jeszcze większy nadmiar azotu, większe ryzyko strat i zanieczyszczeń.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę na warunek typu maksymalnie, nie przekraczać, co najmniej. Taki warunek decyduje, czy wynik należy zaokrąglić w górę czy w dół. W zadaniach środowiskowych zwykle kluczowe jest, aby limitu nie przekroczyć.