Usługa DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) automatycznie przydziela klientom parametry konfiguracji sieci, przede wszystkim adres IPv4 z ustalonej puli (zakresu). Jeżeli w przedstawionej konfiguracji zdefiniowano zakres 176.16.20.50–176.16.20.250, to właśnie z tego przedziału komputery w sieci będą otrzymywały adresy w ramach dzierżawy.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że komputery pracujące w sieci otrzymają adres IP z zakresu 176.16.20.50–176.16.20.250: jest to bezpośrednia interpretacja ustawień puli adresowej serwera DHCP.
Dlaczego pozostałe stwierdzenia są nieprawdziwe:
- Zakres "176.16.20.251 ÷ 255.255.255.0" nie ma sensu jako pula adresów. Wartość 255.255.255.0 jest typowym zapisem maski podsieci, a nie końcem zakresu adresów do przydzielenia.
- Adres w formacie "39:12:86:07:55:00" jest zapisem adresu MAC (warstwa 2), a nie adresem IPv4. DHCP może wykorzystywać MAC do identyfikacji klienta (np. rezerwacje), ale nie "przypisuje karcie adresu IP" w takiej postaci.
- Stwierdzenie o zamianie adresu IP 192.168.221.102 na nazwę hosta main dotyczy rozwiązywania nazw (DNS lub lokalne mapowania), a nie podstawowej funkcji DHCP. DHCP może przekazywać klientom adresy serwerów DNS i nazwę domeny, ale sama "zamiana IP na nazwę" nie jest jego głównym zadaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: sprawdzaj format danych w odpowiedziach. IP ma postać czterech liczb oddzielonych kropkami, MAC to sześć par znaków w zapisie szesnastkowym z dwukropkami, a maska podsieci wygląda jak IP, ale opisuje strukturę sieci, nie pulę przydziału.
