W praktyce obróbki drewna stan zębów piły często ocenia się wzrokowo, "pod światło". Błyszczące krawędzie tnące są charakterystycznym objawem zużycia ostrza, czyli stępienia. Dzieje się tak dlatego, że podczas pracy krawędź tnąca ma kontakt z drewnem (i często także z zanieczyszczeniami), co powoduje tarcie, ścieranie i zaokrąglanie mikroskopijnego wierzchołka krawędzi. W efekcie metal ulega wygładzeniu (wyglansowaniu), zaczyna odbijać światło bardziej kierunkowo i pojawia się wyraźny połysk.
Odpowiedź "Stępione." jest poprawna, bo połysk na samej krawędzi tnącej nie świadczy o "lepszym" ostrzeniu, lecz o tym, że krawędź przestała być ostra i została wypolerowana przez pracę. Często wraz ze wzrostem stępienia rośnie też szerokość pasa połysku widocznego na krawędzi.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu:
- "Ostre." – to częste błędne skojarzenie. Ostre zęby zwykle nie dają wyraźnego, "lustrzanego" pasa na krawędzi, bo mikroskopijna chropowatość rozprasza światło i krawędź wygląda bardziej matowo.
- "Nierównomiernie rozwarte." – rozwarcie (uzębienie) dotyczy geometrii ustawienia zębów na boki i wpływa m.in. na szerokość rzazu oraz prowadzenie piły, ale samo w sobie nie jest typową przyczyną błyszczenia krawędzi tnącej. Może powodować ściąganie, falowanie cięcia, ocieranie, lecz pytanie dotyczy bezpośrednio cechy krawędzi tnącej.
- "Wykonane z miękkiego metalu." – materiał zęba może wpływać na tempo zużycia, ale "błyszczące krawędzie" są wskaźnikiem stanu zużycia (wygładzenia przez tarcie), a nie jednoznacznym wyróżnikiem "miękkiego metalu". W praktyce kluczowe jest to, czy krawędź jest stępiona.
Skutkiem pracy stępionymi zębami są m.in.: większe tarcie, przegrzewanie ostrza, gorsza jakość cięcia i większe zapotrzebowanie na energię. Dlatego pojawienie się połysku na krawędziach tnących jest praktycznym sygnałem, że narzędzie wymaga ostrzenia.
