Indywidualny plan wsparcia służy uporządkowaniu pracy z osobą korzystającą z opieki i terapii: opisuje potrzeby, cele, zakres działań, osoby odpowiedzialne oraz sposób monitorowania efektów. W praktyce terapeuty zajęciowego jest to punkt odniesienia do doboru aktywności, stopniowania trudności zadań oraz oceny postępów.
Odpowiedź "mieszkańca domu pomocy społecznej" jest właściwa, ponieważ w realiach placówki całodobowej plan wsparcia dotyczy mieszkańca (osoby zamieszkującej w DPS) i obejmuje zarówno elementy opiekuńcze, jak i terapeutyczne. Zespół opiekuńczo-terapeutyczny (interdyscyplinarny) jest kojarzony właśnie z organizacją opieki oraz terapii w takim środowisku.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z powodu mylenia typów placówek i ich dokumentacji:
- "mieszkańca mieszkania wspomaganego" – mieszkanie wspomagane ma inną logikę wsparcia (większy nacisk na samodzielność i usługi środowiskowe), a struktury zespołów i nazwy dokumentów mogą być odmienne.
- "uczestnika zajęć warsztatu terapii zajęciowej" – WTZ dotyczy rehabilitacji społecznej i zawodowej uczestników; używa się tam planowania pracy terapeutycznej, ale nie zawsze w formie IPW opracowywanego przez zespół opiekuńczo-terapeutyczny właściwy dla DPS.
- "uczestnika zajęć środowiskowego domu samopomocy" – ŚDS to wsparcie dzienne; również prowadzi się planowanie pracy z uczestnikiem, jednak pojęcia zespołów i dokumentów mogą różnić się od modelu typowego dla DPS.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi warto ustalić, czy w treści pada słowo mieszkaniec (placówka całodobowa) czy uczestnik (placówka dzienna/zajęciowa) oraz z jakim zespołem wiąże się dana forma wsparcia.
