Zgnilizna wewnętrzna jest wadą obniżającą wartość użytkową drewna, ponieważ osłabia jego wytrzymałość i pogarsza przydatność do wielu zastosowań. W praktyce terenowej ocenia się ją przede wszystkim poprzez oględziny czoła (przekroju poprzecznego kłody), gdzie objawy są najlepiej widoczne.
W pytaniu chodzi o dopuszczalny zakres zgnilizny wewnętrznej w drewno wielkowymiarowym iglastym w określonej klasie jakości WD. Poprawna odpowiedź opisuje limit jako ułamek średnicy czoła i wskazuje, że ocena dotyczy jednego z czół. To typowy sposób zapisu dopuszczalnych wad w sortymentacji: precyzyjnie określa się miejsce oceny (czoło), zasięg (do określonej części średnicy) i warunek (na jednym z czół, a nie na obu).
Odpowiedź "1/4 obwodu do 1/10 średnicy" miesza dwie różne miary (obwód i średnicę), co utrudnia jednoznaczną interpretację w kontekście jednolitego limitu dla zgnilizny wewnętrznej. Odpowiedź "jednym z czół do 1/5 średnicy czoła" jest podobna formalnie do poprawnej, ale podaje inny próg – to typowy "distraktor" liczbowy, który łatwo wybrać przez pomyłkę. Z kolei "przekrojach do 1/2 powierzchni bielu" przenosi ocenę na inną wielkość (powierzchnia bielu), a także sugeruje znacznie większą tolerancję, co w praktyce oznaczałoby istotne pogorszenie jakości.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj uważnie, czy limit dotyczy średnicy, obwodu czy powierzchni. W zadaniach o wadach drewna najczęściej porównuje się średnicę na czole, a pomyłki wynikają z automatycznego podstawiania "podobnych" ułamków.
