Ciśnienie cząstkowe (parcjalne) tlenu w mieszaninie gazów oblicza się, stosując prawo Daltona: jest to część ciśnienia całkowitego proporcjonalna do udziału (frakcji) danego składnika w mieszaninie.
W warunkach "naziemnych" dla atmosfery standardowej ISA zwykle rozumie się poziom morza i standardowe ciśnienie statyczne p0 bliskie 1013 hPa. Następnie trzeba przyjąć frakcję objętościową tlenu w powietrzu. W zadaniach egzaminacyjnych bywa stosowane uproszczenie, że tlen stanowi w przybliżeniu 20% powietrza, co pozwala szybko oszacować wynik.
Wtedy rachunek jest prosty:
- p(O2) ≈ 0,20 · 1013 hPa ≈ 202 hPa.
Dlatego odpowiedź "202,2 hPa" pasuje do oszacowania opartego o frakcję 0,20 oraz standardowe ciśnienie na poziomie morza.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "182,2 hPa" odpowiadałoby zaniżonemu udziałowi tlenu albo zbyt niskiemu ciśnieniu całkowitemu; to typowy skutek pomylenia danych lub błędnego zaokrąglenia.
- "222,2 hPa" i "242,2 hPa" wymagają zawyżenia udziału tlenu lub przyjęcia za wysokiego ciśnienia całkowitego; to częsty efekt automatycznego doboru "większej liczby" bez kontroli proporcji.
W praktyce lotniczej umiejętność takiego oszacowania wspiera rozumienie zagadnień fizjologii lotniczej (spadek parcjalnego ciśnienia tlenu z wysokością), a także pracy systemów tlenowych i hermetyzacji kabiny. Na egzaminie warto sprawdzić, jakie przybliżenie składu powietrza zakłada zadanie, bo różne przyjęcia mogą dać inną wartość "około".
