Do ustalenia pracochłonności korzysta się z tabel normatywnych dla ochrony upraw leśnych. Najpierw dobiera się pozycję odpowiadającą typowi siedliskowemu lasu BMśw oraz wariantowi pokrywy runa "zadarniona", ponieważ te cechy wpływają na tempo pracy podczas nanoszenia repelentu. Następnie z tabeli odczytuje się normę jednostkową wyrażoną w r-g/ha i przelicza ją na rzeczywistą powierzchnię zabiegu, mnożąc przez 2,43 ha. Wynik końcowy zapisuje się zgodnie z regułami z materiału tabelarycznego (typowo z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku), co daje 34,75 r-g.
Wartość "29,65 r-g" oznaczałaby zbyt małą pracochłonność w porównaniu z normą dla podanych warunków. Taki rezultat zwykle pojawia się, gdy omyłkowo wybierze się inny wariant tabeli (np. inną pokrywę runa) albo potraktuje normę jako mniejszą jednostkę i zaniży przeliczenie. Odpowiedź "41,00 r-g" jest zawyżona względem prawidłowego przeliczenia; bywa skutkiem odczytu normy przeznaczonej dla trudniejszych warunków pracy lub błędu w doborze wiersza/kolumny. Z kolei "57,11 r-g" wskazuje na poważny błąd: użycie stawki dla innego, bardziej pracochłonnego zabiegu albo nieprawidłowe przeliczenie powierzchni (np. mylenie jednostek lub zastosowanie niewłaściwego współczynnika).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź trzy elementy przed obliczeniem: (1) czy wybrany jest właściwy TSL, (2) czy uwzględniono wariant pokrywy runa, (3) czy norma jest na 1 ha (r-g/ha). Dopiero potem wykonaj mnożenie przez powierzchnię i na końcu zastosuj zaokrąglenie.
