Rozwiercanie jest operacją wykańczającą otwór: ma zapewnić wymaganą dokładność wymiaru (tu: IT11) oraz zwykle lepszą geometrię i jakość powierzchni niż samo wiercenie. Żeby rozwiertak pracował prawidłowo, otwór przed rozwiercaniem nie może mieć średnicy docelowej – musi pozostać naddatek do skrawania.
Dlatego etap "przygotowania otworu do rozwiercania" polega na doborze wiertła wstępnego o średnicy mniejszej niż Ø13. Właściwa wartość nie jest dowolna: zależy m.in. od średnicy nominalnej, klasy dokładności (IT) oraz zaleceń technologicznych ujętych w tabelach. Z podanej w zadaniu tabeli wynika, że dla wymiaru Ø13 w IT11 należy użyć wiertła Ø12,5 – pozostawia ono odpowiedni naddatek na pracę rozwiertaka.
Odpowiedź "wiertło Ø11" jest nieprawidłowa, bo pozostawia zbyt duży naddatek: może to pogorszyć stabilność procesu, zwiększyć siły skrawania i ryzyko błędów kształtu, a także nadmiernie obciążyć narzędzie. Odpowiedź "rozwiertak zdzierak Ø13" nie spełnia polecenia, ponieważ nie jest narzędziem do przygotowania otworu wiertłem, tylko narzędziem do samego rozwiercania. Odpowiedź "rozwiertak zdzierak Ø12,75" również nie odpowiada na pytanie o dobór wiertła wstępnego i dodatkowo wprowadza mylenie średnicy narzędzia wykańczającego z etapem przygotowawczym.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: najpierw wiercenie wstępne (mniejsza średnica), a dopiero potem rozwiercanie do wymiaru i klasy IT, przy czym konkretny naddatek odczytuje się z tabel technologicznych.
