W łazience ściany są narażone na parę wodną, skraplanie, zachlapania oraz częstsze czyszczenie niż w pokojach suchych. Z tego powodu farba użyta w takim pomieszczeniu powinna mieć możliwie wysoką odporność użytkową: przede wszystkim odporność na zmywanie (a w praktyce także na delikatne szorowanie), a także dobrą tolerancję na okresowo podwyższoną wilgotność.
Jeżeli w zadaniu podano tabelę klas farb (I–IV), to prawidłowy wybór polega na wskazaniu tej klasy, która w tabeli jest opisana jako najlepsza do pomieszczeń wilgotnych lub jako zapewniająca najwyższą odporność na mycie. W tym pytaniu odpowiada temu klasa "I", czyli wariant rekomendowany do warunków najbardziej wymagających.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ odpowiadają klasom o niższej odporności lub przeznaczeniu do pomieszczeń mniej obciążonych (np. suche pokoje, miejsca rzadko myte). W praktyce zastosowanie zbyt "słabej" klasy w łazience może skutkować szybkim matowieniem, powstawaniem smug po myciu, wycieraniem powłoki, a także większą podatnością na trwałe zabrudzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór materiału do łazienki szukaj w danych (tabela/karta techniczna) informacji o odporności na zmywanie oraz przeznaczeniu do pomieszczeń wilgotnych, a dopiero potem wybieraj klasę, która te wymagania spełnia.
