Roztwory buforowe to układy, których główną cechą jest zdolność do utrzymywania względnie stałego pH mimo dodania małych ilości kwasu lub zasady. Najczęściej są to mieszaniny:
- słabego kwasu i jego soli (czyli zasady sprzężonej), albo
- słabej zasady i jej soli (czyli kwasu sprzężonego).
Mechanizm buforowania polega na tym, że składniki układu reagują z dostarczonymi jonami: po dodaniu kwasu "zużywana" jest część zasady sprzężonej, a po dodaniu zasady "zużywana" jest część kwasu słabego. Dzięki temu stosunek form sprzężonych zmienia się niewiele, a pH nie ulega dużemu przesunięciu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Opcje mówiące o "zmiennej/stałej zawartości substancji czynnej" dotyczą stężenia leku, a nie właściwości buforu. Bufor nie jest definiowany przez zawartość substancji czynnej.
- Wątki o "konieczności dalszego rozcieńczania" również nie opisują roztworów buforowych jako klasy roztworów; rozcieńczanie może dotyczyć wielu roztworów, ale nie jest cechą definicyjną buforu.
Na egzaminie warto zapamiętać, że bufor = odporność pH, a nie "stałe stężenie" czy "procedura rozcieńczania".
