W zadaniu podano nakład jednostkowy robocizny 0,06 r-g/m2. Oznacza to, że wykonanie rozbiórki 1 m2 wymaga 0,06 roboczogodziny pracy jednej osoby.
1) Obliczenie łącznych nakładów robocizny
Obmiar wynosi 1000 m2, więc całkowita pracochłonność to:
0,06 × 1000 = 60 r-g.
2) Możliwa liczba r-g w przewidzianym czasie
Harmonogram przewiduje 5 dni po 8 godzin, czyli jedna osoba może przepracować:
5 × 8 = 40 r-g.
3) Wyznaczenie liczby pracowników
Liczbę osób dobiera się, dzieląc wymaganą liczbę r-g przez dostępne r-g na osobę:
60 / 40 = 1,5.
W praktyce nie można zatrudnić "pół" pracownika, a celem jest dotrzymanie terminu. Dlatego wynik zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej: 2 robotników.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "3 robotników" – dawałoby 3 × 40 = 120 r-g dostępnych w terminie, czyli wyraźny nadmiar względem wymaganych 60 r-g. To nie wynika z obliczeń, tylko z przyjęcia zbyt dużego zapasu.
- "8 robotników" – 8 × 40 = 320 r-g; wartość całkowicie nieadekwatna do pracochłonności. Taki wybór często wynika z pomylenia jednostek albo nieuwzględnienia mnożenia przez 0,06.
- "15 robotników" – 15 × 40 = 600 r-g; to typowy skutek błędnego rozumienia r-g lub potraktowania 0,06 jako 6 r-g/m2 (błąd przecinka dziesiętnego).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonuj trzy kroki: (1) policz r-g całkowite, (2) policz r-g dostępne na 1 osobę z harmonogramu, (3) podziel i zaokrąglij w górę.
