W zadaniu trzeba przeliczyć nakład robocizny (w roboczogodzinach) na liczbę pracowników możliwą do wykonania pracy w zadanym czasie.
1) Obliczenie łącznego nakładu robocizny
Norma 0,4 r-g/m2 oznacza, że wykonanie 1 m2 szlifowania wymaga 0,4 roboczogodziny pracy ludzi. Dla 270 m2 łączny nakład wynosi:
270 × 0,4 = 108 r-g.
2) Obliczenie dostępnego czasu pracy jednej osoby
Roboty mają trwać 3 dni robocze po 8 godzin. Dla jednej osoby dostępny czas to:
3 × 8 = 24 r-g.
3) Wyznaczenie liczby pracowników
Liczbę pracowników wyznacza się przez podzielenie łącznego nakładu przez czas jednej osoby:
108 r-g / 24 r-g na osobę = 4,5 osoby.
4) Zaokrąglenie w planowaniu zatrudnienia
W harmonogramie nie można zaplanować "połowy pracownika". Aby dotrzymać terminu, wynik 4,5 należy zaokrąglić w górę do 5 osób. Dlatego odpowiedź "5 robotników" jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "4 robotników" oznaczałoby 4 × 24 = 96 r-g dostępnych w 3 dni, czyli mniej niż wymagane 108 r-g. Praca nie zostałaby wykonana w terminie.
- "3 robotników" daje 3 × 24 = 72 r-g, co jest zdecydowanie zbyt małą liczbą roboczogodzin.
- "6 robotników" daje 6 × 24 = 144 r-g. To wprawdzie pozwoliłoby zmieścić się w terminie, ale byłoby organizacyjnie nieuzasadnione w świetle danych z zadania (zatrudnienie większe niż minimalnie potrzebne).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj pośrednio: (a) łączny nakład r-g, (b) czas jednej osoby w r-g, (c) dzielenie i zaokrąglenie w górę, gdy termin jest sztywny.
