KWALIFIKACJA BUD12 - CZERWIEC 2023

PYTANIE NR 30.
Zgodnie z instrukcją producenta zużycie gipsowej zaprawy tynkarskiej wynosi 6 kg/m2/10 mm. Oblicz, ile
25-kilogramowych worków zaprawy należy kupić, aby wykonać tynk grubości 20 mm na ścianach o łącznej powierzchni 100 m2.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zużycie wynosi 6 kg/m2 na 10 mm, więc dla 20 mm jest dwukrotnie większe: 12 kg/m2. Dla 100 m2 potrzeba 12 d7100 = 1200 kg zaprawy. Liczba worków 25 kg to 1200/25 = 48, więc należy kupić 48 worków.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu podano zużycie jednostkowe zaprawy: 6 kg/m2 na 10 mm. Kluczowe jest, że zużycie jest proporcjonalne do grubości warstwy: jeśli grubość rośnie 2 razy, to masa potrzebnej zaprawy także rośnie 2 razy.

Krok 1: przeliczenie zużycia na 20 mm
10 mm 3d 6 kg/m2
20 mm 3d 2 d7 6 = 12 kg/m2

Krok 2: obliczenie masy na całą powierzchnię
Powierzchnia ścian: 100 m2
Masa: 12 kg/m2 d7 100 m2 = 1200 kg

Krok 3: przeliczenie na liczbę worków
Jeden worek ma 25 kg, więc: 1200 kg / 25 kg = 48 worków. W praktyce kupuje się pełne worki; w tym przypadku wynik jest liczbą całkowitą, więc nie ma potrzeby dodatkowego zaokrąglania.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • 30 worków oznacza 30 d725 = 750 kg, co odpowiada zużyciu 7,5 kg/m2 przy 100 m2. To za mało jak na 20 mm przy danych 6 kg/m2/10 mm zwykle wynika z pominięcia części grubości.
  • 24 worki to 600 kg, czyli tak jakby ktoś policzył tylko dla 10 mm (6 kg/m2 d7 100 m2 = 600 kg) i nie uwzględnił, że tynk ma 20 mm.
  • 60 worków to 1500 kg, czyli 15 kg/m2 dla 100 m2. Taki wynik często bierze się z błędu w proporcji (np. dodania zamiast podwojenia) albo z pomyłki rachunkowej.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj szybkie oszacowanie: 6 kg/m2 na 10 mm przy 20 mm będzie ok. 12 kg/m2. Dla 100 m2 to ok. 1200 kg, czyli w przybliżeniu 50 worków. Jeśli wychodzi 20 lub 200 worków, to sygnał do sprawdzenia obliczeń.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Traktuj to jako proporcję: zużycie rośnie liniowo z grubością. Jeśli tynk ma 20 mm, to jest to 2 razy więcej niż 10 mm, więc zużycie wyniesie 2 d7 6 = 12 kg/mb2. Dla 5 mm byłoby połowę: 3 kg/mb2.
Bo grubsza warstwa ma większą objętość na tej samej powierzchni. Przy podobnej gęstości materiału oznacza to większą masę. W praktyce zużycie podawane w kg/mb2 jest wprost powiązane z grubością w mm, o ile podłoże i technika wykonania są porównywalne.
Na budowie kupuje się pełne worki, więc wynik należy zaokrąglić w górę do najbliższej liczby całkowitej. Jeśli wychodzi np. 48,2 worka, to w zamówieniu powinno być 49 worków. To ważne na egzaminie i w praktyce, bo brak materiału przerywa roboty.
Podziel masę całkowitą przez masę jednego worka. Przykład: 1200 kg / 25 kg = 48. Jeśli wynik nie jest całkowity, zaokrąglij w górę. To najprostszy etap obliczeń, ale łatwo tu o błąd, gdy wcześniej źle policzysz masę dla mb2.
Najczęściej pomija się przeliczenie z 10 mm na 20 mm (liczy się tylko dla 10 mm), myli się jednostki (mm vs cm) albo robi błąd w mnożeniu przez powierzchnię. Częsty jest też brak kontroli sensowności wyniku  warto oszacować, czy rząd wielkości pasuje.
Nie zawsze. Karta techniczna podaje zużycie w warunkach odniesienia, a w praktyce wpływ mają m.in. równość podłoża, chłonność, straty przy mieszaniu i narzucie oraz dokładność prowadzenia warstwy. Dlatego często dolicza się niewielki zapas, szczególnie przy nierównych ścianach.
Zsumuj powierzchnie wszystkich ścian (np. z obmiaru), aby otrzymać łączną liczbę mb2. Następnie pomnóż ją przez zużycie w kg/mb2 dla danej grubości. Dopiero potem przelicz masę na worki. Taka kolejność zmniejsza ryzyko pomyłek w rachunkach.
Zrób szybkie oszacowanie: przy 20 mm zużycie będzie około 12 kg/mb2, a dla 100 mb2 masa wyjdzie około 1200 kg. Dzieląc przez 25 kg, otrzymasz około 50 worków. Jeśli wyjdzie np. 5 albo 500, to prawdopodobnie gdzieś pomyliłeś grubość lub jednostki.
Zapas dolicza się, gdy podłoże jest nierówne (realna grubość rośnie), gdy spodziewane są większe straty technologiczne albo gdy dostawa uzupełniająca byłaby trudna (logistyka, termin). Na egzaminie zwykle kupuje się pełne opakowania i nie dodaje zapasu, jeśli nie ma takiej informacji.
To wskaźnik zużycia jednostkowego: mówi, ile kg materiału potrzeba na 1 mb2 przy warstwie 10 mm. Dzięki temu możesz łatwo przeliczyć zużycie na inną grubość (proporcja) i policzyć masę na całą powierzchnię ścian. To podstawa kalkulacji materiałowej w tynkowaniu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 63% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że zużycie wynosi 6 kg/m2 na 10 mm, więc dla 20 mm jest dwukrotnie większe: 12 kg/m2.

Materiały:

  • Podręczniki/kompendia z technologii robót tynkarskich (działy: zużycie materiałów, obmiar)
  • Karty techniczne (instrukcje) producentów tynków gipsowych i zapraw tynkarskich
  • Zbiory zadań z obmiaru robót budowlanych i kalkulacji zapotrzebowania materiałów

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego