W projektach zagospodarowania działki lub terenu stosuje się ujednolicone oznaczenia graficzne (szrafury), aby rysunek był czytelny dla wszystkich uczestników procesu inwestycyjnego. Norma PN-B-01027:2002 porządkuje m.in. symbole nawierzchni, ukształtowania terenu i elementów budowlanych.
Odpowiedź "nawierzchni z dużych elementów" jest poprawna, ponieważ przedstawiony znak to regularna kratownica: linie poziome i pionowe o jednolitej grubości tworzą przylegające pola kwadratowe. Taki wzór służy do wskazania powierzchni utwardzonych wykonanych z dużych elementów (np. płyt betonowych/chodnikowych), czyli materiału układanego w wyraźnym, dużym module.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "projektowanej skarpy" – skarpy oznacza się zwykle kreskowaniem prostopadłym do krawędzi (tzw. "grzebieniem"), które pokazuje kierunek spadku i charakter ukształtowania terenu. To inny typ symbolu niż kratownica.
- "miejsc postojowych na parkingu" – miejsca postojowe przedstawia się jako wydzielone stanowiska (prostokąty) z liniami rozgraniczającymi i zwykle z wymiarowaniem/organizacją ruchu. Nie jest to ciągła szrafura materiałowa wypełniająca powierzchnię.
- "ściany oporowej" – ściana oporowa jest elementem liniowym/konstrukcyjnym i ma odrębne oznaczenie liniowe, a nie wypełnienie powierzchni kratownicą.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy symbol dotyczy powierzchni (szrafura/wypełnienie), czy linii (obiekt liniowy). Kratownica najczęściej oznacza rodzaj nawierzchni, a nie skarpę lub ścianę.