W systemie okablowania strukturalnego wyróżnia się odcinki o różnych funkcjach. Okablowanie poziome (horizontal cabling) to ta część instalacji stałej, która rozprowadza sieć w obrębie kondygnacji: prowadzi od punktu rozdzielczego (np. rozdzielni piętrowej) do gniazda telekomunikacyjnego w obszarze roboczym użytkownika. Taki odcinek jest zwykle zakończony z jednej strony na panelu krosowym w szafie, a z drugiej na gnieździe w ścianie lub puszce.
Odpowiedź "punktem rozdzielczym a gniazdem użytkownika" oddaje właśnie ten sens: opisuje relację między dystrybucją na piętrze a punktem dostępowym dla stanowiska pracy.
Pozostałe propozycje wskazują inne fragmenty toru transmisyjnego, więc są błędne:
- "serwerem a szkieletem sieci" miesza warstwę aplikacyjną/urządzeniową z częścią instalacji. Okablowanie strukturalne opisuje odcinki infrastruktury, a nie relacje "serwer–sieć szkieletowa".
- "gniazdkiem użytkownika a terminalem końcowym" opisuje zwykle połączenie przyłączeniowe realizowane przewodem krosowym (patchcord) między gniazdem a urządzeniem, a nie okablowanie stałe.
- "punktami rozdzielczymi w głównych pionach budynku" odpowiada okablowaniu szkieletowemu (backbone), które łączy rozdzielnie (np. budynkową i piętrowe), a nie odcinek rozprowadzany do gniazd na stanowiskach pracy.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prosty podział: poziome = rozdzielnia piętrowa ↔ gniazdo, szkieletowe = rozdzielnia ↔ rozdzielnia, a przyłączeniowe = gniazdo ↔ urządzenie. Takie rozróżnienie pomaga też przy diagnozie usterek i planowaniu pomiarów torów transmisyjnych.
