W sytuacji, gdy organizator wyjazdu staje się niewypłacalny, kluczowe jest zapewnienie podróżnym bezpieczeństwa i realnej możliwości zakończenia podróży, w tym zorganizowania awaryjnego powrotu do kraju. Pytanie dotyczy tego, na kim spoczywa obowiązek zapewnienia takiego powrotu w ramach systemu ochrony klientów rynku turystycznego.
Odpowiedź "urząd marszałkowski" jest właściwa, ponieważ w polskim modelu administracji turystyki to właśnie szczebel samorządu województwa jest kojarzony z rejestrowaniem i nadzorem nad organizatorami oraz z uruchamianiem mechanizmów ochronnych wobec klientów w razie problemów finansowych organizatora (w tym działań organizacyjnych związanych z powrotem).
Pozostałe propozycje są częstymi "pułapkami":
- "firma ubezpieczeniowa" – ubezpieczyciel może być źródłem finansowania świadczeń (w zależności od konstrukcji zabezpieczenia), ale nie jest organem władzy publicznej odpowiedzialnym za całość procedury i koordynację w sensie administracyjnym.
- "urząd wojewódzki" – jest to administracja rządowa w województwie; łatwo go pomylić z urzędem marszałkowskim, ale zakres kompetencji w turystyce i rejestrowaniu organizatorów bywa inny.
- "Ministerstwo Spraw Zagranicznych" – kojarzy się z pomocą konsularną za granicą, jednak wsparcie konsularne nie zastępuje systemu zabezpieczeń organizatora i nie jest standardowym mechanizmem "awaryjnego powrotu" po bankructwie biura.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: w pytaniach o formalny nadzór nad organizatorami i uruchamianie procedur ochronnych często pojawia się poziom marszałka województwa/urzędu marszałkowskiego, a nie instytucje konsularne ani ogólne urzędy administracji rządowej.
