W projektowaniu prezentacji liczy się przede wszystkim czytelność i szybkie przekazanie głównej myśli. Dlatego w wielu materiałach szkoleniowych i poradnikach spotyka się zakresy typu 5–10 linijek tekstu na slajd. To nie jest przepis ani sztywna norma, tylko praktyczna wytyczna, która pomaga ograniczyć "ścianę tekstu" i zostawić miejsce na elementy wizualne.
Odpowiedź "powinna wynosić 5-10 linijek tekstu" jest właściwa, bo odwołuje się do najczęściej przytaczanych zaleceń i jednocześnie ma formę wskazówki (typowy przedział), a nie arbitralnego limitu. W praktyce ilość tekstu zależy też od kontekstu (prezentacja z prelegentem vs slajd-dok), jednak pytanie dotyczy ogólnych wytycznych, więc taki zakres jest adekwatny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "nie może przekraczać 20 linijek" – taki limit jest zbyt wysoki jak na typowy slajd; prowadzi do zmniejszania pisma, długiego czytania i spadku zrozumiałości z dalszych rzędów sali.
- "jest dowolna" – sugeruje brak zasad projektowych. W rzeczywistości nadmiar tekstu jest jedną z najczęstszych przyczyn nieczytelnych prezentacji.
- "zależy wyłącznie od wielkości ekranu" – wielkość ekranu ma znaczenie, ale nie jest jedynym czynnikiem. Równie ważne są: cel slajdu, odbiorcy, wielkość czcionki, kontrast, odległość widza, tempo prezentacji i to, czy slajd ma być samodzielnym dokumentem.
Wskazówka egzaminacyjna: traktuj liczby (5–10, 6×6, 7×7) jako heurystyki wspierające projektowanie, a nie reguły absolutne. Jeżeli w odpowiedziach pojawia się zakres typowy dla "dobrych praktyk", zwykle będzie on poprawny.
