Minimalna wewnętrzna średnica zagięcia pręta (oznaczana jako krotność średnicy pręta φ lub Ø) ogranicza odkształcenia stali podczas gięcia oraz zmniejsza ryzyko uszkodzeń betonu w strefie zagięcia. Zbyt mała średnica zagięcia może prowadzić do mikropęknięć, osłabienia przekroju pręta, a w elementach zabetonowanych także do zarysowań i lokalnego miażdżenia betonu.
W Eurokodzie 2 (PN-EN 1992-1-1:2008) dla haków i pętli przyjmuje się uproszczoną zasadę minimalnej średnicy zagięcia zależną od średnicy pręta:
- gdy φ ≤ 16 mm → minimalna średnica zagięcia wynosi 4φ,
- gdy φ > 16 mm → minimalna średnica zagięcia wynosi 7φ.
W tym zadaniu podano φ = 16 mm, czyli przypadek graniczny należący do grupy φ ≤ 16 mm. Dlatego poprawną odpowiedzią jest 4Ø.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 7Ø – odpowiada regule dla prętów o średnicy większej niż 16 mm, więc nie pasuje do φ = 16 mm.
- 15Ø – taka krotność może pojawiać się w starszych, bardziej rozbudowanych zestawieniach dla innych typów zagięć (np. "pręty odgięte") i zależności od warunków otulenia, ale nie wynika z uproszczonej zasady Eurokodu 2 dla haków/pętli.
- 20Ø – to również wartość kojarzona z historycznymi tabelami zależnymi od otulenia; w tym pytaniu (hak/pętla, Eurokod 2) nie jest to wymaganie normowe.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy pytanie dotyczy haka/pętli czy innego rodzaju zagięcia oraz czy podano średnicę pręta. To decyduje o tym, czy stosujesz próg 16 mm (4φ/7φ) czy inne zasady projektowe.
