Aby ustalić całkowity czas pracy z nadkładem, należy potraktować harmonogram jako źródło danych o czasie trwania poszczególnych robót i wybrać tylko te fragmenty, które odnoszą się do nadkładu (czyli warstwy zalegającej nad złożem użytecznym, usuwanej przed eksploatacją kopaliny).
Poprawna metoda postępowania jest następująca:
- Krok 1: Zidentyfikować w harmonogramie czynności związane z nadkładem (np. zdejmowanie/urabianie, załadunek, transport, zwałowanie – zależnie od opisu w harmonogramie).
- Krok 2: Odczytać ich czas trwania w dniach roboczych (nie mieszać z czasem kalendarzowym, jeśli harmonogram rozróżnia dni pracy i przestoje).
- Krok 3: Sprawdzić, czy etapy zachodzą na siebie w czasie. Jeśli dwa etapy są równoległe, nie dodaje się ich wprost, tylko analizuje się wynikający z harmonogramu czas łączny.
- Krok 4: Zsumować czasy (lub odczytać łączny przedział obejmujący roboty nadkładowe) zgodnie z logiką harmonogramu.
Wynik 7 dni roboczych oznacza, że łączny zaplanowany (lub wynikający z krytycznej sekwencji) czas realizacji robót nadkładowych w ujęciu roboczym obejmuje 7 dni.
Pozostałe propozycje odpowiedzi są typowymi błędami:
- 4 dni robocze – często wynika z policzenia tylko jednej części robót (np. samego urabiania) i pominięcia kolejnych odcinków dotyczących nadkładu.
- 2 dni robocze – zwykle jest skutkiem odczytania zbyt krótkiego fragmentu harmonogramu (np. jednej zmiany/etapu) albo pomylenia skali czasu.
- 9 dni roboczych – bywa efektem mechanicznego dodawania wszystkich czasów, nawet jeśli harmonogram pokazuje nakładanie się robót lub przerwy, które nie powinny być liczone jako praca z nadkładem.
Wskazówka egzaminacyjna: przed zliczaniem podkreśl na harmonogramie wszystkie odcinki "nadkład" i dopiero potem licz – to ogranicza pominięcia oraz błędy wynikające z podobnych nazw zadań.
