Pytanie dotyczy klasyfikacji punktu osnowy na podstawie opisu topograficznego. W praktyce geodezyjnej rozróżnia się m.in. osnowy:
- poziome – związane z wyznaczaniem położenia punktów w planie (współrzędne),
- wysokościowe – związane z wyznaczaniem wysokości (rzędnych, reperów),
- podstawowe – o znaczeniu nadrzędnym, stanowiące "szkielet" odniesienia, zwykle rzadsze,
- szczegółowe – zagęszczające sieć, przeznaczone do prac szczegółowych w danym obszarze.
Prawidłowa odpowiedź: "szczegółowej poziomej." Oznacza to, że z opisu wynika przynależność punktu do sieci wykorzystywanej do pomiarów sytuacyjnych/realizacyjnych (planimetrycznych), a jednocześnie jest to punkt sieci zagęszczonej, typowo wykorzystywany lokalnie w zadaniach terenowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "szczegółowej wysokościowej." – byłaby właściwa, gdyby opis wskazywał jednoznacznie na punkt przeznaczony do przenoszenia wysokości (np. charakterystyczne cechy reperu i odniesienia do rzędnej). To inny rodzaj osnowy.
- "podstawowej poziomej." – odnosi się do punktów o znaczeniu podstawowym (rzadziej rozmieszczonych, stanowiących fundament układu odniesienia). Jeżeli opis sugeruje punkt typowy do prac szczegółowych, wybór "podstawowej" jest zbyt "wysoki" rangą.
- "podstawowej wysokościowej." – łączy dwie cechy, które musiałyby wynikać z opisu jednocześnie: nadrzędna (podstawowa) ranga oraz funkcja wysokościowa. Bez takich przesłanek w opisie będzie to błędne.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy opis dotyczy cech planimetrycznych (poziomych) czy wysokościowych, a dopiero potem zdecyduj, czy punkt ma rangę podstawową czy szczegółową (zwykle po funkcji i "lokalności" zastosowania).
