Pytanie dotyczy terminów, w których wolno stosować gnojowicę (nawóz naturalny płynny) na trwałych użytkach zielonych, czyli na łąkach i pastwiskach utrzymywanych w okrywie roślinnej.
Poprawny jest przedział od 1 marca do 31 października. W programie azotanowym terminy dla TUZ są określone jako jednolite w skali kraju, a zróżnicowanie "strefowe" (różne daty październikowe w zależności od gminy) dotyczy przede wszystkim gruntów ornych. Stała pokrywa roślinna na TUZ zwykle ogranicza spływ i wymywanie, ale dla gnojowicy nadal obowiązują wyraźne ograniczenia sezonowe.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Przedział zaczynający się we wrześniu i kończący w grudniu sugeruje możliwość późnojesiennego/zimowego nawożenia. Dla gnojowicy jest to nieprawidłowe, ponieważ ryzyko strat azotu i zanieczyszczenia wód rośnie wraz z pogorszeniem warunków wegetacji.
- Przedział styczeń–marzec obejmuje okres zimowy, w którym stosowanie nawozów naturalnych płynnych jest co do zasady niedopuszczalne ze względu na niskie pobieranie składników przez rośliny i wysokie ryzyko spływu.
- Przedział luty–maj zbyt wcześnie dopuszcza luty jako standard. W praktyce mogą istnieć rozwiązania "elastycznego startu" zależne od temperatury, ale pytanie dotyczy ogólnego terminu określonego dla TUZ, który rozpoczyna się 1 marca.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj rozróżnienie TUZ = 1.03–31.10, a "daty październikowe zależne od strefy" kojarz z gruntami ornymi. Na egzaminie to rozdzielenie najczęściej decyduje o poprawnej odpowiedzi.
