W VAT kluczowe jest rozróżnienie między zdarzeniem gospodarczym a czynnościami dokumentacyjnymi. Zgodnie z zasadą ogólną obowiązek podatkowy powstaje wtedy, gdy realnie dochodzi do transakcji, czyli w momencie dostawy towarów lub wykonania usługi. W praktyce oznacza to, że decyduje faktyczne "zrealizowanie sprzedaży": wydanie towaru (rozumiane jako przekazanie nabywcy możliwości rozporządzania nim jak właściciel) albo zakończenie świadczenia usługi.
Dlatego odpowiedź "wydania towaru lub wykonania usługi." jest właściwa: odzwierciedla mechanizm, według którego rozlicza się VAT należny w odpowiednim okresie.
- "sporządzenia deklaracji VAT-7." jest błędne, ponieważ deklaracja (a dziś praktycznie ewidencja i część deklaracyjna JPK) służy do wykazania podatku za dany okres. Nie tworzy ona obowiązku podatkowego, tylko go rozlicza.
- "sporządzenia faktury." jest błędne w zasadzie ogólnej: faktura dokumentuje sprzedaż, ale co do zasady nie przesądza o momencie powstania obowiązku. Występują wyjątki, w których moment fakturowania ma znaczenie, jednak pytanie dotyczy wyłącznie ogólnej zasady.
- "zapłaty podatku VAT na rachunek urzędu skarbowego." jest błędne, bo zapłata podatku jest konsekwencją wcześniejszego rozliczenia. Kojarzenie obowiązku z płatnością wynika często z intuicji "podatek powstaje, gdy zapłacę", ale w VAT co do zasady decyduje dostawa/usługa, a nie przelew.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się daty/czynności typu faktura, deklaracja, zapłata, porównaj je z odpowiedzią opisującą realne wykonanie transakcji. Dla zasady ogólnej zwykle wygrywa moment dostawy lub wykonania usługi.