Prawo powszechnie obowiązujące to takie normy, które mogą wiązać obywateli i inne podmioty na terytorium państwa (albo na określonym obszarze, gdy chodzi o prawo miejscowe). Źródłami takiego prawa są akty stanowione przez uprawnione organy w odpowiedniej procedurze oraz – w określonym trybie – także umowy międzynarodowe.
Odpowiedź "statut stowarzyszenia" jest poprawna, ponieważ statut reguluje ustrój, cele i zasady działania konkretnego stowarzyszenia. Jest to dokument o charakterze wewnętrznym (korporacyjnym) – jego postanowienia wiążą przede wszystkim członków i organy tej organizacji. Nie jest to akt stanowiony jako powszechnie obowiązujący w systemie źródeł prawa państwowego.
Pozostałe propozycje mogą być źródłami prawa powszechnie obowiązującego:
- "uchwała rady gminy" – część uchwał ma charakter aktu prawa miejscowego (jeśli została wydana na podstawie upoważnienia ustawowego i ustanawia normy generalne i abstrakcyjne obowiązujące na obszarze gminy). Nie każda uchwała jest prawem miejscowym, ale jako kategoria może nim być.
- "rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości" – rozporządzenie jest typowym aktem wykonawczym, który może zawierać normy powszechnie obowiązujące w granicach upoważnienia ustawowego.
- "ratyfikowana umowa między Polską a Białorusią o zabezpieczeniu społecznym" – ratyfikowane umowy międzynarodowe mogą być elementem krajowego porządku prawnego i wywoływać skutki wobec adresatów, zależnie od trybu ratyfikacji i ogłoszenia.
W praktyce administracyjnej to rozróżnienie jest kluczowe: urzędnik nie powinien opierać rozstrzygnięć wobec obywatela na dokumentach wewnętrznych organizacji (np. statutach), lecz na aktach powszechnie obowiązujących lub właściwych aktach prawa miejscowego.
