Regiony pochodzenia leśnego materiału rozmnożeniowego (LMR) służą temu, aby materiał używany do odnowień i zalesień miał właściwe pochodzenie, a więc był lepiej przystosowany do warunków siedliskowych i klimatycznych danego obszaru. W praktyce ogranicza to ryzyko słabej adaptacji, spadku żywotności i obniżenia produkcyjności drzewostanu.
W oznaczeniach regionów pochodzenia stosuje się symbol gatunkowy oraz numer regionu. Dla modrzewia europejskiego używa się oznaczenia "Md", a następnie właściwych numerów regionów. Dlatego poprawny zestaw to: "Md 10, Md 20, Md 50, Md 51, Md 61, Md 71".
Pozostałe propozycje są typowymi pułapkami egzaminacyjnymi:
- "Md 100, Md 200, Md 500, Md 501, Md 601, Md 701" wprowadza pozornie logiczne, ale nieuzasadnione przeskalowanie numerów (x10). Taki zapis wygląda "urzędowo", jednak nie odpowiada faktycznej numeracji regionów.
- "10, 20, 30, 50, 51, 61, 71" pomija obowiązkowy prefiks gatunkowy i dodatkowo zawiera inną liczbę ("30"), co jest częstym skutkiem nieuwagi podczas czytania listy.
- "100, 200, 500, 501, 601, 701" łączy oba błędy: brak "Md" oraz nieprawidłowe, zawyżone numery.
Na egzaminie warto zapamiętać mechanizm: najpierw symbol gatunku, potem numer regionu, a w razie wątpliwości weryfikować zapis w wykazach/załącznikach rozporządzenia oraz w dokumentach pochodzenia partii materiału (np. w praktyce szkółkarskiej i nadleśnictwie).
