Włośnica (trichinellosis) jest zoonozą wywoływaną przez nicienie z rodzaju Trichinella. Człowiek zaraża się najczęściej przez spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa zawierającego larwy pasożyta. Z tego powodu prawo UE wymaga, aby określone gatunki, uznane za istotne epidemiologicznie, były obowiązkowo badane przed dopuszczeniem mięsa do spożycia.
Poprawna odpowiedź: "świń, dzików, koni." Wynika to z faktu, że:
- świnie (zwłaszcza przy określonych warunkach utrzymania) mogą być narażone na kontakt z materiałem zakaźnym,
- dziki są zwierzętami dzikimi, u których ryzyko występowania Trichinella jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa żywności,
- konie (zwierzęta jednokopytne) również podlegają obowiązkowemu badaniu, choć w praktyce bywa to mniej "intuicyjne" dla uczących się.
Odpowiedź "świń, bydła, dzików." jest błędna, ponieważ włącza bydło. Bydło (przeżuwacze) nie jest standardowo traktowane jako gatunek wymagający rutynowego badania na włośnicę w tym zakresie obowiązku.
Odpowiedź "dzików, owiec, koni." jest błędna, ponieważ obejmuje owce. Podobnie jak inne przeżuwacze, owce nie stanowią typowego gatunku, dla którego przewidziano taki rutynowy obowiązek badania na włośnicę.
Odpowiedź "wyłącznie świń i dzików." jest błędna z powodu zawężenia zakresu: pomija konie (jednokopytne), które także muszą być badane.
W praktyce badanie wykonuje się metodą referencyjną opartą o wytrawianie próbki zbiorczej (zgodnie z ISO 18743:2015). Dopiero wynik ujemny pozwala na skierowanie mięsa do obrotu i konsumpcji.
