Określenie "park narodowy" odnosi się do formy ochrony przyrody ustanawianej dla obszarów o szczególnie wysokich wartościach. W takiej formie ochrony akcentuje się nie tylko wyjątkowość przyrodniczą, ale także znaczenie naukowe, społeczne, kulturowe i edukacyjne, a ochroną obejmuje się całość przyrody na danym terenie oraz walory krajobrazowe. To odróżnia park narodowy od wielu innych form ochrony, gdzie ochrona bywa bardziej "celowana" (np. na siedliska, gatunki, korytarze ekologiczne czy utrzymanie krajobrazu).
Odpowiedź "park krajobrazowy" jest błędna, ponieważ jest to forma ochrony, w której nacisk kładzie się na zachowanie i popularyzację wartości przyrodniczych oraz krajobrazowych, ale co do zasady dopuszcza się szerszy zakres użytkowania gospodarczego i nie jest to tożsama definicja z ochroną "całej przyrody" w ujęciu parku narodowego.
Odpowiedź "obszar Natura 2000" jest błędna, bo Natura 2000 to sieć obszarów wyznaczanych głównie dla ochrony określonych siedlisk i gatunków (czyli mechanizm ochrony ukierunkowany), a nie nazwa krajowej formy ochrony odpowiadająca definicji parku narodowego z ochroną całej przyrody i krajobrazu.
Odpowiedź "obszar chronionego krajobrazu" także nie pasuje: to forma ochrony o innym charakterze, zwykle ustanawiana dla zachowania wartości krajobrazowych i możliwości zrównoważonego użytkowania, z reguły o mniej rygorystycznych zasadach niż park narodowy.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach definicyjnych warto wyłapywać słowa-klucze typu "ochronie podlega cała przyroda" oraz "walory krajobrazowe" i dopiero potem dopasować właściwą formę ochrony, zamiast sugerować się samą rozpoznawalnością nazwy.
