Pytanie dotyczy terminu, do którego jednostka musi przechowywać księgi rachunkowe za wskazany rok obrotowy. W praktyce egzaminacyjnej najczęściej sprawdza się tu dwie rzeczy: (1) znajomość minimalnego okresu przechowywania oraz (2) poprawne liczenie tego okresu w czasie.
Dla ksiąg rachunkowych przyjmuje się okres przechowywania wyrażony w latach. Kluczowe jest, że termin nie jest liczony "od dowolnej daty w 2019 r.", tylko od początku roku następującego po danym roku obrotowym. Dlatego dla roku 2019 punktem startowym jest 1 stycznia 2020 r. Następnie należy odliczyć wymagany okres w pełnych latach, a jako moment graniczny przyjąć koniec roku kalendarzowego, w którym okres ten upływa.
Stąd wynik "2024 roku": po rozpoczęciu liczenia od 2020 r. kolejne lata przechowywania to 2020, 2021, 2022, 2023 i 2024, a obowiązek trwa do końca ostatniego z nich.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "2020 roku" to typowy błąd zbyt krótkiego okresu (redukcja problemu do jednego roku) albo mylenie przechowywania ksiąg z dokumentami o krótszych terminach.
- "2023 roku" jest wynikiem błędu w liczeniu lat (np. odjęcie jednego roku przez policzenie "pierwszego" roku jako 2019 zamiast rozpoczęcia od 2020).
- "2019 roku" wynika z błędu kotwiczenia: uczeń widzi rok 2019 w treści i wybiera go bez zastosowania reguły przechowywania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisz na brudno dwa kroki: rok po roku obrotowym jako start liczenia oraz koniec roku jako moment graniczny. To ogranicza pomyłki o 1 rok.