Zasada Arndta-Schultza (prawo dawki bodźca) porządkuje odpowiedź organizmu na bodźce według ich mocy. Jej sens praktyczny w terapii manualnej jest taki, że nie zawsze "mocniej" znaczy "lepiej" – po przekroczeniu pewnego poziomu bodziec może zacząć działać hamująco.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "silne pobudzenie funkcji życiowych". W klasycznej interpretacji tej zasady bodźce o średniej mocy najsilniej stymulują czynności fizjologiczne (np. pobudzenie krążenia, metabolizmu tkanek), bo mieszczą się w zakresie efektywnej stymulacji.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odpowiadają innym zakresom mocy bodźca:
- "brak mierzalnej reakcji organizmu" dotyczy bodźców podprogowych, czyli zbyt słabych, aby wywołać uchwytną odpowiedź fizjologiczną.
- "hamowanie czynności tkanek" jest wiązane z bodźcami mocnymi – organizm może reagować obronnie (np. wzrost napięcia, dyskomfort), co zmniejsza pożądany efekt stymulacji.
- "niszczenie tkanek" odnosi się do bodźców bardzo mocnych, które przekraczają zdolność adaptacji i mogą prowadzić do uszkodzeń.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj sekwencję: słabe – lekko pobudzają, średnie – silnie pobudzają, mocne – hamują, bardzo mocne – uszkadzają. To ułatwia szybkie dopasowanie opcji odpowiedzi.
