Odporność organizmów szkodliwych (np. szkodników, patogenów, chwastów) powstaje wtedy, gdy w populacji pojawiają się osobniki mniej wrażliwe na dany środek, a następnie są one selekcjonowane przez powtarzalne stosowanie tej samej lub bardzo podobnej substancji. W efekcie kolejne zabiegi działają coraz słabiej, mimo że wykonuje się je "tak jak zawsze".
W integrowanej ochronie roślin jednym z kluczowych działań ograniczających ryzyko odporności jest częsta zmiana stosowanych pestycydów, rozumiana praktycznie jako rotacja środków o odmiennym mechanizmie działania (różne grupy). Dzięki temu nawet jeśli część populacji przetrwa jeden zabieg, kolejny środek działa na nią inaczej i ogranicza namnażanie osobników odpornych.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "Stosowanie jak największej ilości pestycydów" zwiększa presję selekcyjną i może przyspieszać rozwój odporności, a dodatkowo podnosi ryzyko fitotoksyczności, pozostałości i szkód dla organizmów pożytecznych.
- "Używanie tylko naturalnych środków ochrony roślin" nie jest zasadą integrowanej ochrony. IPM zakłada łączenie metod (profilaktyka, monitoring, metody biologiczne i chemiczne), a wyłączność jednej grupy metod nie jest "kluczowa" dla zarządzania odpornością.
- "Niezmienna ilość pestycydów przez cały rok" sugeruje stały, sztywny schemat. W IPM zabiegi powinny wynikać z monitoringu i potrzeb, a stałe powtarzanie podobnych rozwiązań sprzyja utrwaleniu odporności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy odporności, szukaj odpowiedzi związanych z rotacją, zmiennością i ograniczaniem powtórzeń, a nie ze zwiększaniem dawek czy "zawsze tak samo".
