W silniku jednofazowym zasilanie uzwojenia głównego prądem jednofazowym wytwarza pole magnetyczne pulsujące, które nie zapewnia samoczynnego rozruchu w sposób pewny (moment rozruchowy może być zbyt mały lub równy zeru w zależności od konstrukcji i warunków).
Dlatego stosuje się uzwojenie pomocnicze oraz kondensator. Kondensator włączony szeregowo z uzwojeniem pomocniczym powoduje, że prąd w tym uzwojeniu jest przesunięty w fazie względem prądu w uzwojeniu głównym. W efekcie w szczelinie powietrznej powstają dwa strumienie magnetyczne o przesunięciu w czasie, co jest równoważne wytworzeniu pola o charakterze zbliżonym do wirującego. To z kolei daje moment rozruchowy umożliwiający start silnika.
Stwierdzenie "Wytwarza pole magnetyczne, które jest wykorzystywane do generowania prądu" jest błędne, bo opisuje skojarzenie z generatorem/prądnicą, a nie funkcję kondensatora w silniku; kondensator nie jest źródłem pola jak uzwojenie i nie "generuje prądu" w tym sensie.
Odpowiedź "Służy jako medium do przewodzenia prądu zewnętrznego do silnika" jest niepoprawna, bo kondensator nie jest "przewodem doprowadzającym" zasilanie; jego rola jest dynamiczna (reaktancja pojemnościowa) i służy kształtowaniu fazy prądu w obwodzie uzwojenia pomocniczego.
Stwierdzenie "Kontroluje prędkość obrotową silnika" także jest błędne: regulacja prędkości silników (szczególnie indukcyjnych) realizowana jest typowo przez zmianę częstotliwości (falownik) lub rozwiązania konstrukcyjne/obciążeniowe, a nie przez sam kondensator rozruchowy/pracy.
W praktyce serwisowej uszkodzony kondensator często objawia się tym, że silnik buczy, grzeje się i nie rusza, a po ręcznym rozpędzeniu może zacząć pracować. To typowy trop diagnostyczny dla elektryka.
