Warstwa ścieralna jest najwyżej położoną warstwą nawierzchni jezdni. To ona ma bezpośredni kontakt z ruchem pojazdów, odpowiada za przyczepność, równość, szczelność i odporność na ścieranie oraz wpływ czynników atmosferycznych.
Beton asfaltowy (czyli mieszanka mineralno-asfaltowa) jest typowym materiałem na warstwę ścieralną nawierzchni podatnych, ponieważ łączy kruszywo z lepiszczem asfaltowym, tworząc zwartą, odporną i możliwą do układania mechanicznie warstwę o wymaganej teksturze.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Żwir – kruszywo niezwiązane może występować w podbudowach lub warstwach mrozoochronnych, ale jako warstwa ścieralna na jezdni nie spełnia typowych wymagań dotyczących szczelności, równości i trwałości przy intensywnym ruchu.
- Piasek – jest materiałem drobnym i niezwiązanym; stosuje się go m.in. do robót ziemnych, podsypek czy mieszanek, ale nie jako gotową warstwę wierzchnią jezdni, bo szybko ulega przemieszczaniu i pyleniu, a także nie zapewnia trwałej nośności i równości.
- Beton cementowy – to materiał typowy dla nawierzchni sztywnych. Występuje na części dróg, placów lub odcinków specjalnych, jednak w ujęciu ogólnym ("najczęściej") na warstwie ścieralnej dróg częściej spotyka się rozwiązania asfaltowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "warstwa ścieralna", myśl o warstwie wierzchniej; jeśli o "najczęściej" na drogach – w praktyce najczęściej spotkasz nawierzchnie asfaltowe.
