Opis wskazuje na układ, w którym profil krzywej steruje ruchem drugiego elementu. To typowa cecha mechanizmu krzywkowego: krzywka obraca się, a element śledzący (np. popychacz z końcówką ślizgową albo rolką) pozostaje w kontakcie z krzywką i wykonuje ruch wymuszony. W praktyce dzięki odpowiedniemu kształtowi krzywki można uzyskać bardzo konkretny przebieg przemieszczenia w funkcji kąta obrotu, co jest często wykorzystywane w automatyzacji ruchów roboczych maszyn.
Odpowiedź "Mechanizm dźwigniowy" nie pasuje, bo dźwignia sama w sobie nie wymaga elementu o kształcie krzywej, po którym ślizga się lub toczy element śledzący; typowo przenosi i przekształca ruch poprzez ramiona i osie obrotu. Odpowiedź "Mechanizm otrzymywania ruchu przerywanego" jest zbyt ogólna i nie opisuje kluczowego sposobu realizacji ruchu przez krzywkę; ruch przerywany można uzyskać różnymi rozwiązaniami, a w treści podkreślono kontakt punktu ślizgającego/toczącego po krzywej. Odpowiedź "Mechanizm śrubowy" również przekształca ruch obrotowy na liniowy, ale robi to przez współpracę gwintu śruby i nakrętki, a nie przez krzywkę i popychacz; brak tu charakterystycznego profilu krzywej wymuszającego ruch.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się profil/krzywa oraz element, który "podąża" po tej krzywej (ślizga się lub toczy), to najczęściej chodzi o mechanizm krzywkowy. Gdy kluczowy jest gwint i przesuw wynikający z obrotu, wtedy rozważ mechanizm śrubowy.
