W przedstawionej tabeli opisano trzy kategorie zachowań 7-letniego dziecka wraz z częstością ich występowania. Są to: agresja wobec rówieśników (raz na tydzień), kłamstwa (codziennie) oraz brak szacunku dla dorosłych (raz na dwa dni). Pytanie prosi o identyfikację problemu wychowawczego na podstawie tabeli, czyli o wskazanie, co wynika z obserwacji.
Poprawna odpowiedź to taka, która obejmuje całość danych z tabeli. Skoro w tabeli ujęto trzy obszary trudności, to wniosek brzmi: dziecko prezentuje problemy w każdym z tych obszarów. Dlatego prawidłowe jest stwierdzenie, że wszystkie wymienione odpowiedzi cząstkowe są trafne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepełne?
- "Jakub ma problemy z agresją." – to prawda, ale uwzględnia tylko jeden element, a pomija kłamstwa i brak szacunku.
- "Jakub ma problemy z kłamstwem." – również jest zgodne z tabelą, ale nie opisuje pozostałych zachowań.
- "Jakub ma problemy z brakiem szacunku dla dorosłych." – znów opisuje jedynie część obrazu.
W praktyce opiekuńczo-wychowawczej ważne jest, by nie wybierać jednej "najbardziej widocznej" trudności, lecz analizować wzorzec zachowań i ich częstość. Dopiero pełna informacja pomaga zaplanować działania: rozmowę z dzieckiem, pracę nad zasadami w grupie, konsekwencję dorosłych oraz współpracę z rodzicem/opiekunem (a w razie potrzeby także ze specjalistą).
