Sygnał cyfrowy to sygnał, który przyjmuje dyskretną liczbę poziomów. W praktyce najczęściej są to dwa stany logiczne (0 i 1), reprezentowane przez dwa różne poziomy napięcia (np. "niski" i "wysoki"). Dlatego opis "tylko dwa możliwe stany" jednoznacznie wskazuje na sygnał cyfrowy.
W opisie pojawia się też cecha przejścia między stanami. W modelu idealnym przejście jest natychmiastowe (zbocze pionowe). W rzeczywistych układach elektronicznych czasy narastania i opadania są zawsze skończone, ale nadal mówimy o sygnale cyfrowym, jeśli informacja jest kodowana stanami logicznymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Sygnał analogowy – jego wartość zmienia się w sposób ciągły, a nie skokowo między dwoma poziomami. Opis dwóch stanów jest przeciwieństwem ciągłości.
- Sygnał sinusoidalny – "sinusoidalny" opisuje kształt przebiegu (sinus), a nie liczbę stanów. Sinusoida ma nieskończenie wiele wartości w czasie i jest typowo sygnałem analogowym.
- Sygnał stały – ma jedną wartość w czasie (DC). Nie występuje w nim przełączanie pomiędzy dwoma stanami, więc nie spełnia warunku z opisu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania "dwa stany", "0/1", "poziom niski/wysoki", "stan logiczny" – myśl w pierwszej kolejności o sygnale cyfrowym. Kształt (sinus, trójkąt, prostokąt) to osobna cecha i nie zawsze przesądza o tym, czy sygnał niesie informację cyfrową.
