KWALIFIKACJA MOD11 - TEST WIEDZY NR 5

Opis właściwości wskazuje na włókno bawełniane. Bawełna jest powszechnie stosowana w odzieży codziennej, ponieważ dobrze znosi typowe pranie i użytkowanie, a przy tym może być dość wytrzymała i odporna na ścieranie (zwłaszcza w tkaninach o odpowiednim splocie i gramaturze). Jednocześnie jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech bawełny w praktyce krawieckiej jest tendencja do gniecenia się, co wymaga prasowania i uwzględnienia w konstrukcji oraz doborze dodatków.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne?

• Włókno wełniane – kojarzy się z dobrą sprężystością i zdolnością do częściowego "odbijania" zagnieceń. Wiele wyrobów wełnianych wymaga też ostrożniejszej pielęgnacji (ryzyko filcowania/kurczenia), więc "łatwe do prania" nie jest cechą najbardziej typową.
• Włókno jedwabne – ma wysoką jakość i dobre właściwości użytkowe, ale w praktyce jest traktowane jako materiał wymagający delikatniejszego prania i prasowania. Nie jest też najczęściej wybierane tam, gdzie kluczowa jest łatwość pielęgnacji.
• Włókno poliestrowe – jest bardzo wytrzymałe i odporne na ścieranie, a także zwykle mało się gniecie (dobra sprężystość, łatwiejsze utrzymanie kształtu). Ta cecha stoi w sprzeczności z podaną "tendencją do gniecenia się", dlatego poliester jest słabszym dopasowaniem do opisu.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się zestaw "łatwe pranie + skłonność do gniecenia", często prowadzi to do wyboru bawełny. Gdy pojawia się "odporność na gniecenie" i "łatwa pielęgnacja", częściej pasują włókna syntetyczne (np. poliester) lub mieszanki.