KWALIFIKACJA ELM3 - TEST WIEDZY NR 7

Do wykrywania obecności metalu w małej odległości (do kilku milimetrów) najczęściej dobiera się czujnik indukcyjny. Jego działanie opiera się na zjawisku indukcji elektromagnetycznej: w obecności przewodzącego obiektu metalowego wytwarzają się prądy wirowe, które zmieniają parametry układu drgającego w czujniku. Efektem jest stabilna detekcja metalu bez kontaktu mechanicznego.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej właściwe w tym konkretnym zadaniu?

• Czujnik optyczny wykrywa obiekty na podstawie wiązki światła (odbiciowej/przezbarierowej). Może wykrywać zarówno metal, jak i niemetal, ale jest wrażliwy m.in. na zabrudzenia, zapylenie, przezroczystość i refleksy. Nie jest "najbardziej odpowiedni" wyłącznie do metalu.
• Czujnik ultradźwiękowy mierzy odbicie fali dźwiękowej. Także działa dla wielu materiałów (metal, drewno, tworzywa), zwykle dla większych zakresów i przy innych ograniczeniach (kąt, martwa strefa, powierzchnie pochłaniające). Materiał metalowy nie jest tu kluczową przewagą.
• Czujnik pojemnościowy reaguje na zmianę pojemności elektrycznej pola czujnika. Jest przydatny do detekcji materiałów niemetalicznych (np. tworzyw, proszków, cieczy, szkła), a w przypadku metalu nie stanowi najbardziej typowego i jednoznacznego wyboru w automatyce przemysłowej.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "metal" + "kilka mm" i nie ma dodatkowych ograniczeń (np. konieczność wykrycia przez ściankę zbiornika), domyślnym wyborem jest czujnik indukcyjny. Pozostałe technologie częściej dobiera się, gdy kluczowy jest inny materiał, większy zasięg lub specyficzne warunki optyczne/akustyczne.