Typ siedliskowy lasu rozpoznaje się m.in. na podstawie warunków wodnych oraz gatunków dominujących w drzewostanie. W pytaniu wskazano dominację olszy czarnej i obecność brzozy, co jest charakterystycznym zestawem dla siedliska określanego jako ols (siedlisko silnie wilgotne/bagienne, związane z okresowym lub stałym nadmiarem wody w glebie).
Odpowiedź "Ols" jest właściwa, ponieważ olsza czarna jest gatunkiem silnie związanym z siedliskami podmokłymi, a brzoza bywa częstą domieszką na takich terenach, zwłaszcza w drzewostanach o zmiennej historii uwilgotnienia i odnowienia.
Pozostałe propozycje są mylące, bo odnoszą się do innych układów siedliskowych:
- "Bór wilgotny" kojarzy się z wilgocią, ale jest to typ siedliska borowego, zwykle z innym zestawem gatunków panujących niż olsza czarna jako dominanta.
- "Las mieszany świeży" wskazuje na siedlisko świeże (bez cech bagiennych) i mieszany skład, więc nie pasuje do dominacji gatunku typowego dla zabagnienia.
- "Las łęgowy" wiąże się z dolinami rzecznymi i wpływem wód zalewowych; sama obecność wilgoci nie przesądza o łęgu, a w pytaniu kluczowa jest dominacja olszy czarnej typowa dla olsów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się olsza czarna jako dominanta, warto najpierw rozważyć siedliska wilgotne/bagienne (np. olsy), a dopiero potem typy "łęgowe" (zalewowe) czy "świeże" (bez nadmiaru wody).
