Opis wskazuje na ochronę przed przeciążeniem, czyli stanem, w którym silnik pobiera zbyt duży prąd przez dłuższy czas (np. zablokowany wirnik, zbyt duże obciążenie mechaniczne, zła wentylacja). Taki prąd prowadzi do przegrzewania uzwojeń i przyspieszonego starzenia izolacji, a w skrajnym przypadku do uszkodzenia silnika.
Właśnie do tego służy zabezpieczenie termiczne: działa z pewną zwłoką (bo nagrzewanie jest procesem czasowym) i po wykryciu warunków przeciążenia/temperatury powoduje samoczynne wyłączenie napędu. W praktyce może to być element wbudowany w silnik (np. czujnik temperatury/termik) albo element w układzie zasilania silnika realizujący funkcję przeciążeniową.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Zabezpieczenie nadprądowe – pojęcie ogólne. W instalacjach często kojarzy się z wyłącznikiem nadprądowym dobranym do przewodów. Taki aparat nie zawsze zapewnia właściwą ochronę przeciążeniową silnika (ze względu na prądy rozruchowe i charakterystykę), więc nie pasuje do opisu "zintegrowane z silnikiem" i typowej funkcji przeciążeniowej napędu.
- Wyłącznik różnicowoprądowy – reaguje na prąd różnicowy (upływ do ziemi), a nie na przeciążenie jako takie. Chroni głównie przy uszkodzeniach izolacji i porażeniu, nie jest typowym zabezpieczeniem termicznym silnika.
- Zabezpieczenie przeciwzwarciowe – jest przeznaczone do szybkiego wyłączenia przy zwarciu (bardzo duży prąd, krótki czas). Zwarcie to inny stan niż długotrwałe przeciążenie; opis mówi o przegrzewaniu i zadziałaniu przy "za dużych prądach" w kontekście przeciążenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się hasła "przeciążenie", "przegrzewanie" i "wyłącza po czasie", najczęściej chodzi o ochronę termiczną/przeciążeniową, a nie o zwarcia lub różnicówkę.
