Wartość ekonomiczna drzewostanu w praktyce leśnej jest najczęściej rozumiana jako wartość surowcowa drewna, czyli to, ile "da się pozyskać" oraz jakiej jakości i w jakich klasach wymiarowych będzie surowiec. Z tego powodu szczególnie ważna jest średnica pnia na wysokości piersi (pierśnica).
Pierśnica jest parametrem, który:
- silnie koreluje z miąższością (im większa średnica, tym zwykle większa objętość drewna),
- jest podstawą klasyfikacji wymiarowej i ma duże znaczenie dla sortymentacji (jakie sortymenty/klasy jakości można uzyskać),
- jest relatywnie łatwa do standardowego, powtarzalnego pomiaru w terenie.
Odpowiedź "Wysokość drzew" może wydawać się kusząca, bo większa wysokość oznacza większe drzewo. Sama wysokość nie opisuje jednak tak dobrze potencjału uzyskania określonych sortymentów jak średnica; dwa drzewa o podobnej wysokości mogą mieć istotnie różne średnice, a więc inną miąższość i wartość.
Odpowiedź "Wiek drzewostanu" jest ważna w planowaniu hodowli i użytkowania (np. dojrzałość rębna), ale wiek nie przesądza o wartości handlowej bez informacji o wymiarach, jakości i stanie drzew. Drzewostan w tym samym wieku może mieć różną zasobność i różne parametry wymiarowe zależnie od siedliska i przebiegu zabiegów.
Odpowiedź "Gęstość sadzenia" dotyczy raczej warunków wzrostu i konkurencji w młodszych fazach oraz wpływa na kształtowanie jakości pni. Nie jest jednak pojedynczą, "najważniejszą" cechą do bezpośredniej wyceny surowca w dojrzałym drzewostanie.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną zasadę: jeśli pytanie dotyczy wartości ekonomicznej rozumianej surowcowo, to najczęściej na pierwszym planie są cechy wymiarowe, a w szczególności pierśnica.
