Oznaczenie normy technicznej zwykle zawiera skrót wskazujący poziom normalizacji i tym samym jej zasięg geograficzny. W praktyce spotyka się trzy poziomy:
- międzynarodowy – np. normy ISO (oraz IEC),
- europejski – normy EN (European Norm),
- krajowy – normy przyjmowane przez instytucje krajowe (np. PN w Polsce, DIN w Niemczech).
ISO 9001 jest normą opracowaną w systemie ISO, czyli w normalizacji międzynarodowej. Dlatego to oznaczenie jako jedyne z podanych odpowiada normie międzynarodowej.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo wskazują inne poziomy lub inne systemy standardów:
- PN-EN 13201 – prefiks "PN-EN" oznacza, że jest to norma europejska EN przyjęta i opublikowana jako Polska Norma. To nie jest oznaczenie stricte międzynarodowe.
- DIN 4102 – DIN to niemiecki system normalizacyjny (krajowy). Zasięg nie jest międzynarodowy, choć norma może być znana poza Niemcami.
- NFPA 101 – NFPA to standardy tworzone przez organizację amerykańską; są stosowane głównie w USA i nie stanowią systemu ISO/EN.
Wskazówka egzaminacyjna: przy analizie dokumentacji (specyfikacji, kart technicznych, STWiOR) zawsze najpierw spójrz na prefiks. To on najszybciej mówi, czy odwołanie jest do ISO (międzynarodowe), EN (europejskie) czy norm krajowych (np. PN, DIN).
