W oznaczeniach norm kluczowe jest rozróżnienie poziomu normalizacji, który "zaszyty" jest w prefiksie:
- ISO – norma międzynarodowa opracowana przez organizację międzynarodową; zapis bez prefiksu krajowego oznacza samą normę ISO.
- PN- – norma polska (krajowa). Gdy widzisz PN-ISO, oznacza to, że dana norma ISO została przyjęta jako Polska Norma (krajowe wdrożenie/implementacja).
- EN – norma europejska. Analogicznie PN-EN to polskie wdrożenie normy europejskiej.
Dlatego ISO 22000 jest oznaczeniem normy międzynarodowej (ISO) i to ono pasuje do pytania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym ujęciu?
- PN-ISO 22000 – zawiera prefiks PN-, więc jest to Polska Norma (krajowa), choć oparta o ISO.
- EN 45011 – to oznaczenie normy europejskiej (EN), a pytanie dotyczy normy międzynarodowej.
- PN-EN 45011 – jest to polskie wdrożenie normy europejskiej, a więc znów nie "czysta" norma międzynarodowa.
W praktyce gastronomicznej umiejętność odczytania oznaczenia normy pomaga rozumieć, czy wymagania pochodzą z dokumentu międzynarodowego, europejskiego czy z polskiego wdrożenia. To bywa istotne przy pracy z procedurami jakości, dokumentacją bezpieczeństwa żywności oraz podczas auditów.