W systemach światłowodowych jakość transmisji (kształt impulsu, możliwa przepływność, poziom zniekształceń i w konsekwencji podatność na błędy) zależy m.in. od zjawisk propagacyjnych w samym włóknie. Jednym z kluczowych jest dyspersja, czyli rozciąganie sygnału w czasie.
"Dyspersja modalna" jest poprawna, ponieważ dotyczy torów, w których może propagować się wiele modów (typowo światłowody wielomodowe). Poszczególne mody mają różne drogi/warunki propagacji, co przekłada się na różne czasy przejścia. W praktyce powoduje to poszerzanie impulsu na wyjściu łącza, nakładanie się impulsów (interferencję międzysymbolową) i ograniczenie maksymalnego pasma/długości odcinka dla danej szybkości transmisji.
Pozostałe propozycje nie są typowymi czynnikami jakości transmisji w światłowodzie w tym znaczeniu:
- "Zjawisko Faradaya" odnosi się do obrotu płaszczyzny polaryzacji światła w ośrodku pod wpływem pola magnetycznego. Może występować w optyce i urządzeniach (np. izolatorach optycznych), ale nie jest standardowo wskazywane jako podstawowy mechanizm ograniczający jakość transmisji w klasycznym ujęciu parametrów łącza (jak dyspersja czy tłumienie).
- "Rezonans Schumanna" to zjawisko związane z falami elektromagnetycznymi o bardzo niskich częstotliwościach w przestrzeni Ziemia–jonosfera. Nie opisuje propagacji sygnału w światłowodzie i nie stanowi typowej przyczyny pogorszenia jakości transmisji optycznej.
- "Efekt Dopplera" dotyczy zmiany częstotliwości fali przy ruchu źródła lub obserwatora. W typowej, stacjonarnej transmisji światłowodowej nie jest mechanizmem dominującym dla jakości łącza; w praktyce kluczowe są zjawiska dyspersyjne i tłumienne oraz parametry nadajnika/odbiornika.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o tor światłowodowy najczęściej szuka się pojęć takich jak dyspersja (modalna/chromatyczna), tłumienie, złącza/spawy i ich wpływ na budżet mocy oraz pasmo.
