Zieleńce osiedlowe to niewielkie, lokalne założenia zieleni towarzyszące zabudowie mieszkaniowej (często między budynkami). Pełnią funkcje estetyczne, rekreacyjne i ekologiczne, ale w mniejszej skali niż parki. W praktyce projektowej są to miejsca codziennego wypoczynku mieszkańców: z ławkami, placem zabaw, trawnikami, nasadzeniami krzewów i drzew.
W klasyfikacjach terenów zieleni miejskiej kluczowym kryterium rozróżnienia zieleńców i parków jest powierzchnia. Zieleńce traktuje się jako formy o małej i średniej powierzchni do 2 ha. Parki spacerowo-wypoczynkowe są z reguły większe i przyjmuje się dla nich próg co najmniej 2 ha. Z tego powodu przedziały zaczynające się od 3 ha, 11 ha lub 26 ha odpowiadają raczej skali parków lub większych terenów zieleni, a nie zieleńców osiedlowych.
Odpowiedź "od 1 do 2 ha." najlepiej pasuje do tej charakterystyki: mieści się w zakresie typowym dla zieleńców (poniżej granicy 2 ha), a jednocześnie pozostaje realistyczna dla założenia osiedlowego, które ma obsługiwać najbliższe sąsiedztwo. Pozostałe propozycje są zbyt duże, przez co opisują inną kategorię terenów zieleni i inną skalę oddziaływania (ponadosiedlową).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się próg "2 ha", warto skojarzyć go z rozróżnieniem zieleńce vs parki. W zadaniach testowych często właśnie ta granica jest kluczem do poprawnego wyboru.
