W zadaniu trzeba zinterpretować dane liczbowe z tabeli, a nie odtwarzać z pamięci konkretny wzór. Sprawdzamy więc, jak zmienia się siła przy zmianie natężenia prądu:
- dla 1 A siła wynosi 2 N,
- dla 2 A siła wynosi 4 N,
- dla 3 A siła wynosi 6 N.
Widać, że iloraz F/I jest stały: 2/1 = 2, 4/2 = 2, 6/3 = 2. Stały stosunek oznacza proporcjonalność prostą, czyli zależność liniową: gdy prąd rośnie dwa razy, siła też rośnie dwa razy; gdy prąd rośnie trzy razy, siła rośnie trzy razy. Dlatego poprawna interpretacja brzmi: "Siła jest proporcjonalna do natężenia prądu."
Dlaczego pozostałe interpretacje są niepoprawne?
- "Siła jest odwrotnie proporcjonalna do natężenia prądu." Przy odwrotnej proporcjonalności iloczyn F·I byłby stały, a wzrost prądu powodowałby spadek siły. W tabeli jest odwrotnie: prąd rośnie i siła też rośnie.
- "Siła jest proporcjonalna do kwadratu natężenia prądu." Zależność kwadratowa oznaczałaby, że po podwojeniu prądu siła rośnie cztery razy. Tutaj 1→2 A daje 2→4 N, czyli tylko dwa razy, nie cztery. Również dla 3 A nie mamy 2·(3²)=18 N, tylko 6 N.
- "Siła nie zależy od natężenia prądu." Taka interpretacja byłaby prawdziwa, gdyby siła była stała dla 1, 2 i 3 A. W danych wyraźnie się zmienia (2, 4, 6 N), więc zależność istnieje.
Wskazówka egzaminacyjna: przy tabelach najpierw sprawdź, czy stosunek (F/I) jest stały (proporcjonalność prosta), czy iloczyn (F·I) jest stały (proporcjonalność odwrotna), czy zmiany są "coraz szybsze" (nieliniowość, np. kwadrat). To szybka metoda bez liczenia skomplikowanych wzorów.
