W zadaniach z oceny jakości wody kluczowe jest poprawne porównanie wyniku z podaną wartością dopuszczalną (w tabeli nazwaną "Norma"). W tym przypadku występują dwa typy zapisów:
- Przedział (dla pH): 6,5–8,5 oznacza, że wynik jest akceptowalny, jeśli mieści się pomiędzy wartościami granicznymi.
- Limit maksymalny (dla żelaza i manganu): zapis "do X" oznacza, że wynik jest zgodny, gdy jest mniejszy lub równy X.
pH: wynik 7,2 mieści się w zakresie 6,5–8,5, więc parametr jest zgodny.
Zawartość żelaza: wynik 0,3 mg/l należy porównać z limitem "do 0,2 mg/l". Ponieważ 0,3 > 0,2, dochodzi do przekroczenia wartości dopuszczalnej. To wystarczy, aby całą próbkę ocenić jako niezgodną (w ocenie zgodności zwykle obowiązuje zasada: jeden parametr poza limitem = niezgodność próbki).
Zawartość manganu: wynik 0,05 mg/l przy limicie "do 0,05 mg/l" jest wartością graniczną. W typowej interpretacji limitów maksymalnych wartość równa limitowi nadal spełnia wymaganie (nie jest przekroczeniem), więc ten parametr jest zgodny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Stwierdzenie o pełnej zgodności ignoruje przekroczenie żelaza. Wskazanie na zbyt niskie pH nie zgadza się z danymi, bo 7,2 nie jest poniżej dolnej granicy 6,5. Teza o przekroczeniu manganu wynika najczęściej z błędu interpretacji zapisu "do …" (mylenie równości z przekroczeniem).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź wszystkie wiersze tabeli i zwróć uwagę, czy norma jest podana jako przedział czy jako maksimum ("do").
