W sterylizacji parowej kluczowe jest to, że stosuje się nasyconą parę wodną. Oznacza to ścisłą, fizyczną zależność pomiędzy temperaturą a ciśnieniem (wynikającą z własności pary nasyconej i opisywaną w tablicach pary). Dlatego oceniając rejestr cyklu nie wystarczy spojrzeć wyłącznie na temperaturę – trzeba sprawdzić, czy ciśnienie jest z nią zgodne.
W przedstawionym rejestrze faza robocza obejmuje odczyty 00:15, 00:30 i 00:45. W każdym z nich temperatura wynosi 134°C, a ciśnienie 3040 hPa. Taki zestaw parametrów jest spójny z parą nasyconą dla cyklu 134°C (rzędu 3,0 bar absolutnego). Dodatkowo czas utrzymania parametrów wynosi łącznie 30 minut, co jest dłuższe niż minimalne czasy ekspozycji spotykane dla cykli 134°C, więc od strony czasu nie ma podstaw do odrzucenia cyklu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Odpowiedź "Nie, ... ponieważ temperatura była zbyt niska." jest błędna, bo w fazie sterylizacji osiągnięto 134°C i utrzymano ją w kolejnych odczytach rejestru.
- Odpowiedź "Nie, ... ponieważ ciśnienie było zbyt niskie." nie pasuje do tabeli, ponieważ 3040 hPa odpowiada typowemu ciśnieniu absolutnemu dla pary nasyconej w okolicach 134°C. Niska wartość ciśnienia byłaby sygnałem np. obecności powietrza lub problemu z parą, ale tutaj nie widać takiej niespójności.
- Odpowiedź "Nie, ... ponieważ czas był zbyt krótki." jest błędna, bo ekspozycja w warunkach 134°C trwa 30 minut, czyli nie jest "krótka" względem standardowych wymagań procesowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze analizuj rejestr w trzech krokach: (1) czy osiągnięto wymaganą temperaturę, (2) czy ciśnienie odpowiada tej temperaturze jak dla pary nasyconej (uwaga na jednostki i ciśnienie absolutne), (3) czy czas ekspozycji jest wystarczający. Niespójność T–p zwykle dyskwalifikuje cykl, nawet gdy sama temperatura wygląda "dobrze".