Akomodacja jest mechanizmem ustawiania ostrości na różne odległości poprzez zmianę mocy optycznej soczewki. W praktyce oznacza to, że oko może "dostrajać" układ optyczny, aby obraz przedmiotu bliskiego i dalekiego ogniskował się na siatkówce.
Proces ten zachodzi w układzie soczewka–ciało rzęskowe. Ciało rzęskowe (zawierające mięsień rzęskowy) zmienia napięcie więzadeł obwódkowych, co prowadzi do zmiany krzywizny soczewki. Dla widzenia z bliska soczewka staje się bardziej wypukła (większa moc), a dla widzenia w dal – bardziej spłaszczona (mniejsza moc). Dlatego odpowiedź "soczewce i ciele rzęskowym" opisuje właściwe struktury odpowiedzialne za akomodację.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo wskazują struktury, które nie realizują mechanicznej zmiany mocy układu optycznego:
- "siatkówce i ciele szklistym" – siatkówka odbiera bodźce świetlne, ale nie zmienia ogniskowania; ciało szkliste pełni głównie funkcję wypełniającą i podporową.
- "naczyniówce i twardówce" – twardówka stanowi zewnętrzną osłonę oka, a naczyniówka odpowiada m.in. za odżywienie; nie są elementami odpowiedzialnymi za zmianę krzywizny soczewki.
- "rogówce i komorze przedniej" – rogówka ma stałą, dużą moc refrakcyjną, ale jej krzywizna nie jest fizjologicznym narzędziem akomodacji; komora przednia to przestrzeń z cieczą wodnistą, bez roli w mechanizmie akomodacyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy akomodacji, szukaj odpowiedzi łączącej soczewkę (zmiana kształtu) z ciałem rzęskowym (element wykonawczy). Z wiekiem mechanizm słabnie, co prowadzi do presbiopii.
