Akomodacja to zjawisko polegające na dostosowaniu układu optycznego oka do ostrego widzenia przedmiotów położonych w różnych odległościach. W praktyce oznacza to zmianę zdolności skupiającej oka (głównie przez zmianę kształtu/krzywizny soczewki pod wpływem pracy mięśnia rzęskowego). Dzięki temu raz możemy ustawić ostrość na obiekcie blisko (np. tekst), a innym razem na obiekcie daleko (np. znaki w oddali).
Odpowiedź "akomodacją" jest poprawna, ponieważ dokładnie opisuje mechanizm ustawiania ostrości zależnie od odległości.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych, choć powiązanych z widzeniem, zjawisk:
- "adaptacją" nazywa się przystosowanie narządu wzroku do warunków oświetlenia (np. przejście z jasnego do ciemnego pomieszczenia i odwrotnie). To nie jest regulacja ostrości dla różnych odległości, tylko reakcja na ilość światła.
- "stereoskopią" określa się widzenie przestrzenne (trójwymiarowe) wynikające m.in. z tego, że każde oko widzi obraz z nieco innej perspektywy, a mózg je łączy. Nie opisuje to ustawiania ostrości.
- "konwergencją" jest zbieżne ustawianie gałek ocznych, gdy patrzymy na obiekt blisko. Konwergencja pomaga w fuzji obrazów i ocenie odległości, ale sama w sobie nie jest zmianą mocy optycznej soczewki (czyli nie jest akomodacją).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "różne odległości" i "wyraźne widzenie/ustawienie ostrości", najczęściej chodzi o akomodację. Jeśli mowa o "jasności/ciemności" – o adaptację. Jeśli o "3D/przestrzeni" – o stereoskopię. Jeśli o "zbieżności oczu przy patrzeniu z bliska" – o konwergencję.
