Zła organizacja pracy w biurze (np. niejasny podział obowiązków, brak planu dnia, ciągłe zmiany priorytetów, częste przerwania wykonywania zadań, presja krótkich terminów) przede wszystkim zwiększa obciążenie psychiczne. Wynika to z tego, że takie warunki wywołują stres, poczucie braku kontroli, napięcie, trudności z koncentracją i rosnące zmęczenie umysłowe. W środowisku kadrowo-płacowym skutki te mogą się nasilać, bo praca bywa terminowa i obarczona odpowiedzialnością za poprawność danych.
Odpowiedź "psychiczne pracowników" jest więc trafna, bo dotyczy dominującego skutku organizacyjnego chaosu: przeciążenia poznawczego i stresu.
Pozostałe propozycje opisują inne typy obciążeń, ale zwykle wynikają one głównie z warunków fizycznych stanowiska, a nie z samej organizacji pracy:
- "czynnikami fizycznymi" – to kategoria ogólna (np. hałas, mikroklimat, drgania). Zła organizacja może je pośrednio pogarszać, ale nie jest to typowy, bezpośredni i "przede wszystkim" skutek.
- "narządu wzroku" – obciążenie wzroku wiąże się przede wszystkim z oświetleniem, ustawieniem monitora, kontrastem i czasem patrzenia w ekran. Organizacja pracy może wpływać na długość ekspozycji, ale bezpośrednio nie zastępuje ergonomii oświetlenia i sprzętu.
- "układu kostno-szkieletowego" – to obciążenia wynikające z długotrwałej pozycji siedzącej, braku podparcia, nieprawidłowej wysokości krzesła/biurka i ustawienia klawiatury. Zła organizacja może ograniczać przerwy, ale kluczowe są parametry stanowiska i nawyki posturalne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "organizacja pracy", szukaj skutków związanych z planowaniem, presją czasu, komunikacją i stresem (psychika), a gdy mowa o "stanowisku pracy" lub "warunkach", częściej chodzi o wzrok, postawę i czynniki fizyczne.
