KWALIFIKACJA ELE10 - STYCZEŃ 2019

W liniach kablowych (kable ziemne) stosuje się różne elementy osprzętu, których nazwy wynikają przede wszystkim z funkcji w układzie.

• Mufa przelotowa – przeznaczona do połączenia dwóch końców kabla "koniec do końca", czyli do odtworzenia ciągłości trasy kablowej po przecięciu, naprawie lub wstawieniu nowego odcinka. W takiej mufie łączy się żyły robocze (oraz ewentualnie żyłę powrotną/ekran) i odtwarza izolację oraz powłoki ochronne.
• Mufa rozgałęźna – służy do wykonania rozgałęzienia, gdy z jednego kabla trzeba wyprowadzić dodatkowy tor (np. odgałęzienie do odbiorcy). Funkcyjnie różni się tym, że nie jest to połączenie dwóch odcinków "w linii", tylko węzeł z dodatkowym wyjściem.
• Głowica kablowa – jest osprzętem do zakańczania kabla i przygotowania go do przyłączenia w urządzeniu (np. w rozdzielnicy, złączu, na transformatorze). Nie służy do łączenia dwóch odcinków kabla ze sobą, tylko do bezpiecznego wyprowadzenia żył i wykonania końcówki przyłączeniowej.
• Mufa termokurczliwa – określenie "termokurczliwa" opisuje technologię wykonania (z zastosowaniem elementów kurczliwych pod wpływem temperatury), a nie jednoznaczny typ funkcjonalny. W praktyce zarówno mufy przelotowe, jak i rozgałęźne mogą być wykonywane w technologii termokurczliwej, dlatego sama cecha "termokurczliwa" nie przesądza o funkcji.

W konsekwencji, jeśli rysunek przedstawia złącze używane do łączenia kabli ziemnych w jednej trasie (bez odgałęzienia i bez zakończenia), właściwą nazwą jest mufa przelotowa. Przy rozwiązywaniu zadań egzaminacyjnych warto zawsze najpierw ustalić: czy element ma łączyć dwa odcinki, wykonać odgałęzienie, czy zakończyć kabel – dopiero potem dobierać nazwę.